Wygraj z czasem -  SELEN.

Selen -pierwiastek śladowy o silnych właściwościach antyoksydacyjnych. Spowolnia proces starzenia się tkanek i pomaga w utrzymaniu ich elastyczności. Neutralizuje i usuwa z organizmu różne substancje toksyczne. Dotyczy to zarówno me-tali ciężkich (np. rtęci, kadmu, ołowiu), jaki związków uwalnianych podczas zakażeń, urazów i stresów. Unieczynnia aflatoksyny, chroniąc organizm przed ich rakotwórczym działaniem. Wykazano, że przyjmowanie selenu zmniejsza objawy niepożądane chemioterapii. Selen jest szczególnie korzystny dla kobiet w okresie menopauzy, ponieważ łagodzi uderzenia gorąca i inne związane z nią dolegliwości. Mężczyźni bardziej niż panie potrzebują tego mikroelementu, ponieważ w ich organizmach selen gromadzi się w jądrach i wraz ze spermą jest wydalany z organizmu.

Niedobór selenu w diecie może zaburzać funkcje obronne organizmu i objawiać się zwiększoną podatnością na infekcje, cięższym ich przebiegiem oraz wydłużeniem okresu zdrowienia. Zbyt mała ilość selenu jest odpowiedzialna za nasilenie procesów zwyrodnieniowych, reumatycznych, zapalnych, zwiększone ryzyko miażdżycy i chorób nowotworowych.

Zawartość selenu w diecie w decydującym stopniu zależy od zasobności gleby w ten pierwiastek. Znaczna część Europy jest uboga w ten pierwiastek. Ponadto nadmierne, sztuczne nawożenie gleby oraz kwaśne deszcze w pokaźnym stopniu redukują pochłanianie selenu przez rośliny i zwierzęta. Przyczyną niedoboru może być też nieprawidłowa dieta, bogata w przetworzone produkty pokarmowe - np. brązowy ryż zawiera kilka-krotnie więcej selenu od polerowanego ryżu białego. Straty w czasie smażenia i pieczenia mogą sięgać 40%. Ujemny wpływ na przyswajalność tego pierwiastka ma także zanieczyszczenie pożywienia metalami ciężkimi. Dieta bogata w witaminy E, A i C poprawia wchłanianie oraz wykorzystanie selenu w ustroju.

 Zapracuj na dobry wygląd i aktywność zmianą stylu życia oraz codzienną porcją selenu.

Selen - doniesienia ze świata nauki

Altern Med. Rev 2000 Feb; 5(1): 28-38 Sinclair S.

Niepłodność u mężczyzn: rola czynników żywieniowych i środowiskowych.

Wyniki badań wskazują na postępujące obniżanie się liczby plemników w nasieniu mężczyzn. Negatywny wpływ na spermatogenezę mogą wywierać czynniki środowiskowe, takie jak pestycydy, egzogenne hormony żeńskie i metale ciężkie. Wykazano, że leczenie żywieniowe, w tym suplementacja karnityny, argininy, selenu i witaminy B12, zwiększa liczbę plemników i poprawia ich ruchliwość. W leczeniu niepłodności męskiej skuteczne okazały się również antyoksydanty, takie jak witamina C, witamina E, glutation i koenzym Q10. Wielokierunkowe działania, prowadzące do poprawy płodności u mężczyzn, obejmują między innymi identyfikację szkodliwych czynników środowiskowych i zawodowych, a jednocześnie przywracanie równowagi żywieniowej.

Biol Trace Elem Res 1996 Summer; 53(1-3): 65-83 Vezina D, Mauffette F, Roberts KD, Bleau G

Suplementacja selenu i witaminy E u bezpłodnych mężczyzn. Wpływ na parametry nasienia oraz poziom i dystrybucję mikroelementów.

W celu weryfikacji hipotezy, w myśl której selen i witamina E mogą zwiększać płodność u mężczyzn, dziewięciu mężczyznom z nieprawidłowym nasieniem podawano przez 6 miesięcy selen i witaminę E. W porównaniu z czteromiesięcznym okresem przed rozpoczęciem badania, po zakończeniu suplementacji stwierdzono znamienny statystycznie wzrost poziomu selenu i witaminy E, a także zwiększenie ruchliwości oraz odsetka żywych i prawidłowych plemników. Stwierdzono ścisłą korelację pomiędzy powyższymi zmianami a suplementacją.

Br J Urol 1998 May; 81(5): 730-4 Clark LC, Dalkin B, Krongrad A, Combs GF Jr, Turnbull BW, Slate EH, Witherington R, Herlong JH, Janosko E, Carpenter D, Borosso C, Falk S, Rounder J.

Suplementacja selenu obniża zapadalność na raka prostaty: wyniki podwójnie ślepej próby prewencyjnej.

Celem badania była ocena korelacji pomiędzy suplementacją selenu a zapadalnością na raka prostaty. Łącznie 974 mężczyzn, z rakiem prostaty w wywiadach, przydzielono losowo do dwóch grup; w pierwszej podawano 200 ľg selenu, w drugiej placebo. Preparaty podawano średnio przez 4,5 roku, okres obserwacji wynosił średnio 6,5 roku. Wyniki wskazywały, że podawanie selenu wiązało się ze znamiennym (63%) obniżeniem zapadalności na raka prostaty. W grupie przyjmującej preparat selenu stwierdzono 13 przypadków raka prostaty, natomiast w grupie placebo 35 przypadków tej choroby. Ograniczając analizę do 834 pacjentów z prawidłowym wyjściowym poziomem antygenu PSA (? 4 ng/ml), po 2 latach, w grupie otrzymującej selen stwierdzono jedynie cztery przypadki raka prostaty, podczas gdy w grupie placebo 16 przypadków tej choroby. W grupie otrzymującej selen zaobserwowano także inne korzyści zdrowotne, wyrażające się obniżeniem całkowitej śmiertelności z powodu raka oraz zapadalności na raka, niezależnie od umiejscowienia.

Źródło: CaliNews, wrzesień 2005.